Kırsal Çalışma Psikolojisi Perspektifinden İklim Değişikliği ve Tarımsal İşgücüne Olan Yansımaları

Öz

Bu çalışma, iklim değişikliğinin Türkiye kırsalında tarımsal işgücü üzerindeki etkilerini kırsal çalışma psikolojisi perspektifinden incelemektedir. Çanakkale’nin Bayramiç ilçesine bağlı dört köyde zeytin, meyvecilik, arıcılık, tarım ve hayvancılık yapan 17 katılımcı ile yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiş, veriler tümevarıma dayalı tematik analizle çözümlenmiştir. Bulgular, kırsalda çalışma ve yaşam deneyimlerinin “kırsalın yerlileri” ve “şehirden kırsala gelenler” olmak üzere iki kültürel eksende toplandığını, bu eksenlerin dayanıklılık, adaptasyon ve dönüşüm süreçleri etrafında örüldüğünü göstermektedir. Kuraklık, gelir istikrarsızlığı, borçluluk, girdi maliyetleri, göç baskısı ve toplumsal cinsiyet eşitsizlikleri katılımcıların psikolojik sağlıklarını tehdit eden başlıca risklerdir; buna karşılık doğayla kurulan bağ, aile içi dayanışma, inanç ve etik temelli üretim pratikleri başlıca koruyucu unsurlardır. Çalışma, adil dönüşüm ve iklim adaleti tartışmalarında kırsal çalışma psikolojisinin hem kırılgan kırsal grupların psikososyal ihtiyaçlarını görünür kılan hem de tarımsal emek odaklı politika tasarımına rehberlik eden açıklayıcı bir çerçeve sunduğunu vurgulamaktadır. Sonuçlar, saha temelli destek ve kırsalda psikolojik sağlık hizmetlerinin gerekliliğine işaret etmektedir.