Yeşil Gasp, Hukuk ve Direniş: İzmir’de Yenilenebilir Enerji Projeleri

Öz

Küresel “Karbonsuzlaşma Uzlaşısı” enerji dönüşümünü hızlandırmaktadır; ancak yenilenebilir enerji kaynaklarının büyük arazi gereksinimleri çevre adaleti kapsamındaki ihtilafları artırmaktadır. Bu durum, “yeşil gasp” ve “yeşil ekstraktivizm” eleştirilerinin artmasına yol açmıştır. Bu makale, Batı Türkiye’deki İzmir ilinde toplulukların mülksüzleştirilmesini incelmektedir. Tarım ve otlatma alanlarına erişimi sınırlayan rüzgar, güneş ve jeotermal enerji projelerine ilişkin ihtilaflara odaklanmaktadır. Sosyo-hukuki çalışmalar yaklaşımıyla yürütülen araştırma, mevzuat ve medya arşivlerinin içerik analizine dayanmaktadır. Hukuki çerçevelerin, “kamu yararı” adına yenilenebilir enerji için arazi tahsisini nasıl mümkün kıldığını incelemektedir. Aynı zamanda etkilenen toplulukların bu değişikliklere karşı hukuki yollarla nasıl örgütlendiğini araştırmaktadır. Makale, Türkiye’nin yenilenebilir enerjideki büyümesinin, mülksüzleştirmeyi kolaylaştıran hukuki yöntemler aracılığıyla ekstraktivist örüntüleri yeniden ürettiğini savunmaktadır. Bununla birlikte, hukuki sistemin yerel topluluklar ve müttefikleri için bu uygulamalara karşı direnme ve meydan okuma konusunda önemli olanaklar sunduğu sonucuna varmaktadır.